Soldaat Van Santen in het leger van Grutte Pier – Try Out Voorstelling

Redacteur Kirsten van Santen sloot zich als ‘embedded journalist’ aan bij de Arumer Zwarte Hoop, het theaterleger van Grutte Pier, dat deze maand in Kimswerd in actie komt. Zou het lukken? Met een brandende fakkel een paal in?

Pier-5

KIMSWERD Embedded te zijn – als verslaggever deel uit te maken van een leger – welke journalist droomt daar niet van? Slechts een enkeling is er dapper genoeg voor. Zelf ben ik veel te bang aangelegd om me in een echte oorlog te begeven. Te pacifistisch ook. Maar in het theaterleger De Arumer Zwarte Hoop van Grutte Pier durfde ik wel. Dit voorjaar meldde ik me aan voor de bootcamptrainingen die zouden leiden tot een toneelvoorstelling over deze Friese legende.

De jonge Friese regisseur Dirk Bruinsma durfde het aan om mij, een journalist, in zijn voorstelling op te nemen. Soldaat Van Santen leerde touwklimmen (tevergeefs), ‘planking’ en opdrukken (tevergeefs) en knokken (tevergeefs). Bruinsma gaf de hoop niet op en plaatste mij, zo bleek in deze tryoutweek, in de onvolprezen B-sectie van zijn theaterleger. Heel, heel in de verte treed ik op, in de klei van Kimswerd, nauwelijks zichtbaar, maar ik houd mezelf voor: ik doe wel heel cruciale dingen! Af en toe treed ik met mijn B-sectie naar voren, richting het publiek, en beleef een klein momentje of fame.

Commandant Paul Vlootman geeft me een ram op de rug. ,,Zet ‘m op meis’’, davert hij en dendert vervolgens de klei door om zijn rekruten van de A-sectie een flinke warmingup te geven. In de container worstel ik nog met mijn legerkleding: een grote, stugge broek waarin ik een muts, een vuurpijl, een rookbom en een gasbrander moet verstoppen. Ik voel me een wandelend explosief. Om me heen weten mijn medesoldaten precies wat ze moeten doen: ze kennen hun cues. Zegt actrice Tamara Schoppert in scène zus-en-zoveel het woord ‘oanlieding’, dan rollen we onze vuurbommen het speelvlak op. Rent zij weg, dan pakken we haar. Allemaal ‘cues’ die ik eigenlijk niet ken.

Pier-4

Aanvoerder van ons B-clubje is sodaat (en rugbyer) Bob. Hij draagt een oortje en krijgt rechtstreeks orders van de regie. Hij kijkt er trots en evenwichtig bij. ‘Blijf maar bij mij in de buurt’, zegt hij bedaard. Ik besluit niet van zijn zijde te wijken. Bob weet hoe het moet. Bob zal me door de voorstelling heen loodsen.

Bruinsma maakt de voorstelling over de Friese legende Grutte Pier samen met het Drentse gezelschap PeerGrouP. Het is het tweede deel van een drieluik. Vorig jaar zag het publiek hoe de boerderij van boer Pier Gerlofs Donia in vlammen op ging; dit jaar zal het getuige zijn van de chaos in zijn hoofd, de wanhoop na dood van vrouw en kinderen en de wraakzucht die bij hem ontwaakt. Het speelvlak is imposant, een stuk land bij Kimswerd, klei en sloten, omzoomd door grote palen. En die palen, daar moet de B-sectie straks in klimmen. Ik dus ook.

En dat is niet het enige, vertellen Bruinsma en Bob me. Je moet eerst je fakkel aansteken. Hou hem goed vast, niet te hoog, niet te laag, let op de wind, laat hem niet op iemand vallen of op een snoer. Succes!

De zenuwen slaan toe, ook bij soldaat Van Santen. Ruim 200 toeschouwers komen op de tryouts af. In de verte zie je ze staan, bij de tent naast de parkeerplaats. Wij, de B-ers, zijn beulen en moeten naar ze toe marcheren. Ik krijg er zin in, voel me een acteur. Ik neem me voor om deze productie naar een grote hoogte te tillen. In alles zal ik beul zijn: angstaanjagend, met kille blik, breedgeschouderd en vuurvast.

Grutte Pier

Vlak voordat we in actie komen, kijkt Bob me bezorgd aan. ‘Heb jij je muts wel?’, vraagt hij. Ik wriemel in een van mijn broekzakken en haal er een zwarte prop uit. Deze? Bob knikt. ‘Wanneer moet ik die eigenlijk op’, vraag ik. ‘De hele tijd!’, lispelt hij en trekt het ding over zijn eigen kop. Weg Bob. Weg Van Santen. Weg glorie. In geen enkele recensie zal men gewag maken van mijn indringende optreden en van mijn spectaculaire moves. Ik ben anoniem geworden in mijn B-sectie.

Maar wat een lol. Twee uur lang marcheer ik, spit ik, sleep ik met lijkzakken en kijk ik de hele tijd steels naar Bob en commandant Vlootman. Niemand heeft me herkend, maar wat ben ik trots als we het applaus in ontvangst nemen.

Pier-2

En mocht u alsnog willen weten wie soldaat Van Santen is, let u dan op degene die als laatste met een brandende fakkel de paal in klimt. De cue daarvoor is mij namelijk volslagen onduidelijk. Die slome soldaat, dat ben ik!!

Grutte Pier fan Kimswerd is tot en met 24 september te zien. De première is vrijdag a.s. en is uitverkocht. Kaarten zijn te bestellen via www.gruttepier.nl

Niels Gerstel
Geschreven door
Werkt al bijna 30 jaar in de Friese Media. Oprichter van GPTV, de eerste Regionale Commerciële TV-zender in Nederland. Mede-bedenker van Finster op Fryslân.

Laat een reactie achter

Jouw email adres wordt niet gepubliceerdVereiste velden zijn gemarkeerd met een

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>