Pasaia San Juan – Bildts blog # 6

’t Is ’n orgy an geluud, ’n overweldigend, kleurryk spektakel om te anskouwen, gelyk ’n Fellini-film. Ik probeer ’t te fotograferen en te filmen, de gekte en ’t gekrioel fast te lêgen. ’t Mislukt elke keer. ’t Is tefeul.

Skriuwer en sjoernalist Gerard de Jong is foar it Europeeske literatuerprojekt ‘Oare Wurden’ in pear moanne yn San Sebastian/Donostia yn Spaansk Baskelân. Syn doel is in Biltske famyljeskiednis te skriuwen. Oer wat hy yn San Sebastian meimakket, skriuwt hy yn it Biltsk (en yn it Ingelsk) in blog. Dit is de lêste ôflevering.

Pasaia San Juan

Links op ’t plain staat sont ’n paar weken ’n overdekt poadium opsteld. ’t Is d’r delset foor ’n mezykoptreden, maar blyft de hele seumer staan: at d’r ’n poadium staat, komme de aktiviteiten en ‘t fermaak fansels, is de gedachte hier. ‘Basken hewwe gyn reden noarig om ’n feessy te fieren.’ Ik hew ’t al soa faak hoord dat ’t wel waar weze mot. ’t Is even simpel as briljant: set ’n poadium del en d’r gaat wel een opsitten die’t ouwe Baskise folksfersys speult, kines die’t d’r op dânse of gymmestike

Ses peuters dânse en springe op de houten planken. Soa nou en dan suust d’r ’n bâl over hur hoofden, fan ’n ander groepy jonges dat op ’t plain foetbalt. Twee groene ôffalkonteners forme de doelpalen. Seker fijf hônden renne kris-kras over ’t hite beton, speule metnander of dúkke ’t water in. Een hônd doe’t altyd ‘met’ met ’t foetbâl. Hij rent achter de bal an as waar-y ’n folwaardig lid fan ’t team, de hele wedstriid lang.

Toegelyk stroomt ’n ander part fan ’t plain fol met ’n groep fan soa’n fyftig sjiek kleedde mînsen. De mânly allegaar in pak, de frôly in luchtige dos elegante jurken. Se geniete fan ’t útsicht op ’t water, ’t útsicht op de apparteminten wer’t myn tydlik onderkommen ok bij hoort, en drinke sider. De stimming is útlaten.

Even later komt ’n swarte auto anrijen. De sjeffeur weet de speulende kines en hônden te ontwiken en stopt foor ’t ouwe stadhuus, ’t middelste gebou fan de huzer-ij. ’n Bruidspaar stapt út. D’r wort klapt, songen, tútten, dronken. De bâl knalt ’n paar keer tun de auto an; gyneen kykt d’r fan op. ’t Paar ferdwynt in ’t stadhuus.

De feule toeristen en pelgrims op de terrassen, de kines en de hônden, de foorbij kommende boaten, de plonsende swimmers, de lege flessen sider en wyn die’t in de glasbakken donderd worre, dorpelingen die’t nander in ’t ferbijgaan groete (‘Agur! Agur!’), rumoer dat út ’t stadhuus klinkt, de skoeneman die’t hier elk weekeand syn gympen an de man probeert te bringen, de plaatslike sanggroep die’t al singend deur ’t dorpy loopt… ’t Is ’n orgy an geluud, ’n overweldigend, kleurryk spektakel om te anskouwen, gelyk ’n Fellini-film. Ik probeer ’t te fotograferen en te filmen, de gekte en ’t gekrioel fast te lêgen. ’t Mislukt elke keer. ’t Is tefeul.

Tegaar met myn buren hang ik over de ballustrade en kyk ik na beneden. ’t Bruidspaar komt ’t stadhuus út. D’r wort ’n haag formd, frynden fan ’t paar houwe roeispanen omhoog (roeien is hier ’n hele groate sport, ’t paar het nander der waarskynlik troffen). ’n Groepy fan tien femilyleden foert ’n dâns út. Dan knalt de konfetty en loopt ’t kersfers troud paar na bútten, de son in, de gekte fan ’t plain op.

’n Tipise sundegoverdâg in Pasaia San Juan, dat foor acht weken myn thús weze mocht. En dat is ’t ok worren, myn thús. Ik gaan werom na ’t Bildt, fol ideeën, inspirasy en onfergeetlike mînsen en mominten. Ik sil ’t och soa misse, maar hew d’r ’n onfoorstelber mooi plak bij der’t ik mij altyd welkom weet. Agur!

Karen Bies
Geschreven door
Eindredacteur en coördinator Finster op Fryslân, programmamaker Omrop Fryslân.

Laat een reactie achter

Jouw email adres wordt niet gepubliceerdVereiste velden zijn gemarkeerd met een

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>