Showtime! #6 Sjoerd

naam: Sjoerd, 71 jaar

Gepensioneerd, 36 jaar als machinist/conducteur op de trein, daarna gevaren

Band: De Melody & Percussionband Euphonia Wommels

Instrument: slagwerk

‘Ik ben in Den Haag geboren, vervolgens in negen verschillende provincies gewoond, sinds acht jaar woon ik in Wiuwert. Overal ging ik bij het muziekkorps. Op mijn achtste ben ik begonnen bij Nieuw Leven in Eelde. Soms ging ik in het muziekuniform naar school, als er geen tijd was om je na schooltijd om te kleden.

Ik ben bijna altijd slagwerker geweest. Toen ik op de trein zat, speelde ik bijvoorbeeld bij de Spoorwegen Harmonie, dat was de bedrijfsharmonie van de NS. Van huis uit kreeg ik de liefde voor de muziek mee. Mijn vader was dirigent bij kleine zangkoren, gaf blokfluitles en maakte bamboefluiten. Zowel mijn broers als mijn zus zaten bij muziekkorpsen en mijn vrouw en drie dochters hebben ook allemaal een muziekinstrument bespeeld.

De muziek geeft mij rust. Als er iets moeilijks is, of iets lukt niet zo goed, dan zet ik een cd op met marsmuziek, dat geeft ruimte. Ik ben inmiddels het oudste lid van Euphonia en beweeg me voort met een wandelstok. Dus lopen in de band, dat gaat niet meer sinds een jaar. Laatst hadden ze een rolstoel voor me geleend, toen heb ik er toch nog tussen gereden en meegespeeld.

Gezelligheid is heel belangrijk. Als er geen gezelligheid is, krijg je ook geen mooie muziek. Dan wrijft het, dat is niet goed. Het gaat om het samenspelen en de lol die je hebt. Je doet jezelf een plezier als je speelt, maar natuurlijk ook de mensen die langs de kant staan. De muziek naar buiten brengen geeft voldoening. Voor iedereen hoorbaar en niet alleen tot een concertzaal beperkt.

Ik heb prachtige herinneringen aan de muziek bij het korps. Tegenwoordig is de regelgeving wel een spelbreker. Je mag niet zomaar de straat op gaan om te spelen, daar moet een vergunning voor worden aangevraagd bij de gemeente. Ze noemen het dan geluidsoverlast in de openbare ruimte. Dat prikt mij een beetje, dat muziekmaken geluidsoverlast is. Dat had je vroeger niet. Toen gingen we gewoon ’s avonds na een optreden ‘s avonds laat een serenade brengen bij een politieman. Dat moet je nou niet meer proberen.’

Sjoerd, Euphonia Wommels. Foto: Tryntsje Nauta

Tryntsje Nauta
Geschreven door
Tryntsje Nauta is fotografe en byldzjend keunstner. Se hat û.o. de fotoboeken ‚Oranjekoek’ en ‘De Zee Roept’ útbrocht. Minsken stean faak sintraal yn har wurk. Se wurket oan frije projekten en yn opdracht.

Laat een reactie achter

Jouw email adres wordt niet gepubliceerdVereiste velden zijn gemarkeerd met een

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>