Nyk de Vries#8: Vakantie

 

 

Vakantie

Op vakantie gaan,

dat bestond volgens mijn vader vroeger in Friesland helemaal niet.

‘Wij waren in ons dorp een van de eersten die erop uit gingen,’ riep hij.

Ik dacht, hij verzint maar wat.

Maar misschien had hij zelfs nog wel gelijk.

Midden jaren zestig gingen ze op vakantie naar Ameland,

in caravans die mijn oom zelf had gebouwd.

Het was de zogenaamde opgaande tijd.

‘Moet ik mijn handen uit mijn zakken halen?’

‘Oh… nee? Je weet het niet hè.’

Ik was een nakomer, anders dan mijn broer en mijn zusters…

heb ik die beginjaren nooit meegemaakt.

Toen ik geboren werd, waren de caravans te oud…

en was het afgelopen met Ameland. Wat een teleurstelling.

Maar gelukkig had mijn vader er aardigheid aan gekregen.

Hij zei: ‘We moeten wel weer op vakantie!’

In die tijd was het moderne toerisme al behoorlijk aan het loskomen.

Maar waar anderen naar Spanje gingen, of Joegoslavië…

daar kozen mijn ouders voor Appelscha en Bakkeveen.

Later toen ik niet meer meeging

gingen ze altijd naar een boerencamping.

Op een zomerdag…

is mijn vader daar ook overleden.

Tijdens zijn Boekenweektournee

sprak ik eens met schrijver Tommy Wieringa.

Hij zei: ‘Eigenlijk is er niks zo triest….’

‘als sterven op de camping.’

Ik geloof niet dat het zo was,

in dit geval, achteraf bekeken.

Het was mooi weer,

op z’n favoriete plek.

Die ochtend had mijn moeder nog gevraagd:

‘Ben je aan het mediteren?’

Bijna onzichtbaar had hij geknikt,

vanuit zijn zomerstoel.

Die middag is hij heengegaan.

Je zou kunnen zeggen,

op de grote vakantie.

Geschreven door
Filmer, muziekredacteur.

Laat een reactie achter

Jouw email adres wordt niet gepubliceerdVereiste velden zijn gemarkeerd met een

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>