Van wie is dit land #4 De beuk erin Amalia

Ja hoor, het is lente. Grutto Amalia, de dame die bij nader inzien een man bleek, is terug. Hij gaat het opnieuw proberen in Friesland. 

Tot nog toe mislukten al zijn broedpogingen, maar afgelopen vrijdag landde de gezenderde beroemdheid weer op Friese bodem bij Britswert.

12615588_109743696076805_5495615093551971881_o

 

En of het lente is.

Afgelopen maandag werd de thuiskomst van Amalia gevierd in het kerkje van Britswert. Met gekookte kippeneieren, muziek en poëzie. Het was mooi. En pijnlijk.

 

Wat moat ik sizze

tsjin Amalia, de skries

mei reade en giele ringen

en in fleurt flachje om ‘e poat?

 

Wat sis ik tsjin dy bliere

fûgel, dy’t weromkomt

mei in stjoerder op ‘e rȇch,

de sawa’s fan Extremadura

sȗnder stúmjen ynruilet

foar in griene woestyn

 

Wolkom thús?

 

Dichter Elmar Kuiper droeg het voor in het kerkje van Britswert. ‘Myn lân’, heet het gedicht.

En het doet zeer.

Want waar is het land waar het eieren regent? ,,Myn lȃn dêr’t learzens sa hearlik smyksmakke.’’

IMG_3431

Drie seizoenen al probeerde Amalia, die samen met veertien andere grutto’s gezenderd werd in de Spaanse Extremadura, zich voort te planten in intensief beheerd weideland bij Britswerd. Alle keren zonder succes.

Hopelijk steekt hij dit jaar over naar het weidegebied van Natuurmonumenten, even verderop, zei hoogleraar Theunis Piersma.

Hopelijk.

Het moet een keer lukken. Toch?

En Amalia is een rustig type. Die maak je de pis niet lauw.

Drie jaar geleden werd hij tijdens een ongelooflijk koude nacht gevangen, vertelde professor Theunis Piersma. De hemel was onbewolkt, de onderzoekers voelden hoe de warmte uit hun lichamen werd gezogen.

Amalia kreeg een harnaszendertje om. Er zijn grutto’s, zegt Piersma, die dan hevig theater maken. Die zich op de rug gooien. Die schreeuwend proberen te ontkomen.

Niks daarvan bij Amalia. Die liep na de gedane arbeid rustig weg. Geen centje pijn.

En nu is hij dus terug in Friesland, waar Elmar Kuiper ooit zijn eerste kievitsei vond. Hij beschrijft het in ‘Myn eerste aai’.

 

De greppels glinsteren,

it grien friet de brune plakken op

Ik rûn oer de rûch bedonge ekers,

de jok en hij fleagen neffens it boekje fuort

En ik fûn myn earste aai,

it spikkeljuwiel,

it kontsje omheech,

yn in nêst dat mei soarch

en leafde opmakke wie

Au.

 

IMG_6252

 

Let op de sporen van de mestinjecteur Amalia. Negeer het fabrieksland. Zoek greppels. Drasplassen.

Goed kijken en niet verdrietig worden. Het is ook jouw land.

De beuk erin Amalia.

 

Maker: Jantien de Boer

Geschreven door
Jantien de Boer werkt als journalist en columnist bij de Leeuwarder Courant, en nu tijdelijk bij Finster op Fryslan; een experiment met collega's van andere media-organisaties.

Laat een reactie achter

Jouw email adres wordt niet gepubliceerdVereiste velden zijn gemarkeerd met een

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>